ترویج کتابخوانی

من می‌دانم
مردم چرا
کتاب می‌خوانند،
می‌خواهند بدانند
چقدر نادانند…

-بهمن فرسی | خودرنگ

با کلی‌گویی دربارۀ کتابخوانی و ستایش مقام شامخ کتاب نمی‌توان امید چندانی به ترویج فرهنگ مطالعه داشت.

چندی‌ست به خودم گوشزد می‌کنم که دیگر داد «آهای ملت! کتاب بخوانید» سر ندهم.

اول اینکه فهمیدم حتی در یک جامعۀ مترقی هم لزوماً بنا نیست همه کتاب بخوانند. مخاطب کتاب خاص بوده و خاص خواهد ماند. (خاص بودن را به معنی داشتن برتری خاصی نسبت به دیگران فرض نکنید.) ضمن اینکه بنا نیست کتاب تمام مشکلات یک جامعه را ریشه‌کن کند، چون اصلاً چنین کاری در توانش نیست.

دوم و مهم‌تر: اگر می‌خواهم کار موثری صورت بدهم بهتر این است که در معرفی کتاب‌هایی که می‌پسندم بکوشم. حالیا این کار را در نهان و آشکار می‌کنم و باز هم به آزمودن شیوه‌های دیگری برای انجام اثربخش‌تر آن ادامه خواهم داد.

پی‌نوشت: دوستی چند روز پیش نوشت چرا دربارۀ فلان کتاب پرفروش گفتی کتاب بدی است. گفتم اشتباه کردم. کار درست این است که از کتاب‌های موردعلاقه‌ام بگویم.