بی حرکت

پسر جوانی را می‌شناسم که دو-سه سال پیش دربارۀ استراتژی فعالیت در اینترنت از من سوالاتی پرسید. دیشب تصویر او را توی اینستاگرام دیدم: به عنوان مخاطب لایوِ پرسش‌وپاسخ یکی از دوستان، دوباره در حال تکرار همان سوالات بود.

گرفتاری بسیاری از ما این است که به جای آزمودن پاسخ‌ها، کماکان به پرسش ادامه می‌دهیم. چون پرداختن به جواب، با ریسک اجرا و عمل همراه است، ترجیح می‌دهیم همیشه دنبال جواب‌های تازه باشیم، تا شاید بالاخره روزی بهترین جواب ممکن مثل معجزه بر ما نمایان شود: پاسخی اکازیون، بدون ذره‌ای ریسک.

یاد یکی از دیالوگ‌های مجموعه داستان زیر دندان سگ افتادم:

«تو اگه به جای این روزی هزارتا سؤال پرسیدن سالی یک جواب برا خودت پیدا می‌کردی آدم خوشبختی بودی.»

بهترین پاسخ را نه از دیگری بلکه از عمل و تجربۀ خودمان می‌گیریم.