ماندن به پای نوشتن

گاهی نوشتن یادداشتی کوتاه روزها و روزها به طول می‌انجامد.

در نهایت هم ممکن است در کنار صدها پیش‌نویس دیگر هرگز فرصت انتشار پیدا نکند.

اما در جریان چنین تکاپویی چیزهای بسیاری می‌آموزیم.

شکل دادن به یک استدلال ساده نیز، گاه چنان طاقت‌فرساست که وسوسه‌ات می‌کند هر کار دیگری را به نوشتن ترجیح بدهی.

اما تو پافشاری می‌کنی و به پای نوشتن می‌مانی.

چون می‌دانی که بدون وضوح در اندیشیدن -که از طریق نوشتن دستیاب‌تر می‌نماید- نمی‌توانی به موفقیت‌های فکری بزرگ‌تر چشم بدوزی.